maandag 13 november 2017

Popey en Olijfje

Hoi allemaal, mijn naam is Chevy, ik ben een grote lompe Franse Bulldog. Een paar maanden geleden is mijn maatje overleden. Herbie, net als ik een bulletje. Hij komt ook bij ACE vandaan, hij heette toen Knorretje. Nadat hij overleden is heb ik jullie een brief gestuurd. Ik miste mijn maatje en ik wilde heel graag een nieuwe vriend of vriendin. Ik heb een hele lange brief gestuurd, verteld over mij, mijn gezin en onze andere beesten (katten en konijnen) en daarbij gevraagd of jullie een geschikt vriendje of vriendinnetje wilde uitzoeken. Het maakte mij niet uit wat voor hondje, als jullie maar het idee zouden hebben dat het goed zou gaan.

We kregen van Veerle een aantal opties en uit deze opties hebben mijn baasjes jullie Neelke uitgezocht! Omdat ik vernoemt ben naar de Chevrolet en Herbie naar het beroemde Kevertje, wilde mijn baasjes in de auto's blijven.
Aangezien ons jongste familielid pas twee is en helemaal fan van de film Cars, hebben mijn baasjes Neelke de naam Sally gegeven.

Sally is met haar twee zusjes (Neema en Neela) en broertje (Nelo) langs een drukke weg gevonden. Zij kennen niets anders dan het asiel in Spanje. Dus toen zij twee weken geleden bij ons kwam, kwam zij in een hele nieuwe doodenge wereld. Elk geluid was eng. De wc doorspoelen, en vliegtuig wat over kwam, de tv die aanging....
Aan de riem lopen buiten..... mijn vrouwtje heeft haar het bruggetje maar over getild.....

Maar Sally leert snel. Ze doet heel goed haar best om zindelijk te worden. Ik ga regelmatig naar de tuin via het hondenluik en Sally komt daar graag achteraan. Waar ik ga, gaat zij ook. Af en toe doet ze nog een plasje binnen uit enthousiasme, maar het meeste doet ze buiten (ook als mijn baasjes een paar uurtjes werken). Knap hé, binnen twee weken. Ik deed daar een stuk langer over....
Met uitlaten aan de riem vindt ze plassen nog wat eng, en daarbij is ze veel te druk met alles wat er buiten gebeurd, blaadjes, stokjes, gras, alles is te leuk. Dus helemaal geen tijd voor plasjes aan de riem. Maar ze heeft wel in de gaten dat ze voor elk plasje aan de riem vreselijk lekker snoepje krijgt, dus het gaat steeds beter.

Al vrij snel leerde ze dat mijn gezin het beste met haar voor heeft. Ze kan ontzettend lekker eten en bouwt een enorme energie op. Iets waar mijn baasjes even aan moesten wennen. Want die zijn alleen van die luie bullen gewend. In die twee weken tijd heeft ze in huis echt haar plekje gevonden. Ze is echt een pup en brutaal genoeg. En daarbij ook nog eens een stuk groter dan ik, dus zij kan bij het aanrecht en steelt daar dus met regelmaat wat vanaf (ze weet ook dat avocado's uit de fruitschaal een nutteloze vangst is, die zijn echt heel vies).
Ook naar mij begint ze babbeltjes te krijgen. Als zij een lekker plekje heeft of een leuk speeltje en ik wil me daar mee bemoeien, gaat het lipje omhoog en begint ze zowaar te mopperen. Mij boeit het niet, ze moppert maar, ik loop er wel omheen.

Ze is vreselijk behulpzaam thuis, ze maakt de vaat in de vaatwasser schoon, voordat deze aangezet is. Al het speelgoed van de kinderen wat niet opgeruimd is, maakt zij vakkundig een bouwpakket voor de vuilnisbak van. Ook de was ruimt zij zorgvuldig op.  Als dit klaarligt om gesorteerd te worden, sleept zij vast de sokken, onderbroeken en handdoeken haar mandje in. Net zoals de dure birkenstocks van mijn vrouwtje, die heeft ze in de winter toch niet nodig en in kleine stukjes passen ze veel beter in de kast.
Het traphekje moet weer dicht, want ze komt graag boven helpen de kindjes naar bed brengen. Iets wat mijn baasjes liever zelf doen.

"oh ja", zei mijn vrouwtje, "zo was een pup, even wennen weer" ;-) Ze noemde mij altijd een draak, maar ook Sally maakt zeker aanspraak op deze titel!

Buiten moet zij nog een hoop leren. Ik loop lekker los en doe mijn ding, maar Sally vindt alles nog eng. Elke fiets, elke auto of vuilnisbak springt ze weg of duikt ze in elkaar. Dus ik moet weer mee de kindjes uit school halen, want dan kan Sally wennen aan de fietsen enzo.
Ook mag zij op cursus. Ze moet echt leren spelen met andere hondjes en ontdekken dat ze mijn baasjes kan vertrouwen, ook buiten. En daarbij moet ze energie kwijt, want ze kan nog niet los rennen en ze moet het wel kwijt (nu laat ze mijn baasjes uit, in plaats van andersom). Ze wordt dus hard aan het werk gezet.
Uiteindelijk wint de nieuwsgierigheid het van de angst, dus het gaat helemaal goed komen.

Ze is heel lief voor de kindjes en is echt een knuffelkont. Gelukkig maar, want zelf ben ik niet zo aardig voor ze. Dus nu hebben de kinderen ook echt weer een maatje voor thuis!

In alle opzichten is ze het tegenovergestelde van mij. Lang, slank, neus, staart, alles is anders. Iemand noemde ons het komische duo Popey en Olijfje en dat is ook wel toepasselijk!

Lieve medewerkers van Ace, Pia en Veerle, nogmaals ontzettend bedankt voor het uitzoeken van mijn vriendinnetje. Jullie hebben ontzettend goed "geluisterd" naar mijn brief, mijn boevenkarakter en de wensen van mijn gezin. Jullie hebben een super leuk vriendinnetje voor mij gevonden. Sally is echt een enorm toffe hond!
Ik hoop ook echt dat haar zusjes en broer snel een leuk thuis zullen krijgen, als zij net zo leuk zijn als Sally, zijn het echt leuke gezinshondjes die overal open voor staan, snel leren en enorm graag een knuffel komen halen.

Groet Chevy









Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen